ประวัติการศึกษาและเรื่องราวการเดินทางที่หลายคนยังไม่รู้

ลำดับเส้นทางการศึกษา

1. 01

   ปฐมวัย

   เตรียมอนุบาลที่ โรงเรียนเทศบาลเมืองลพบุรี และอนุบาล 1 ที่ โรงเรียนเลิศหล้า หลังครอบครัวย้ายมาอยู่กรุงเทพฯ

2. 02

   ประถมศึกษา

   ชั้น ป.1–ป.5 ที่ โรงเรียนสารสาสน์วิเทศบางบอน และชั้น ป.6 ที่ โรงเรียนราชวินิต

3. 03

   มัธยมศึกษาตอนต้น

   เริ่มชั้น ม.1 ที่ โรงเรียนหอวัง ในปี 2022 ก่อนย้ายไป Wellington College International Bangkok เพื่อจัดการเรียนควบคู่กับงานดนตรี ต่อมาในช่วง ม.3 หลังตัดสินใจพักเส้นทางการทำงานระดับนานาชาติเพื่อกลับมาให้ความสำคัญกับการเรียน เพชรย้ายโรงเรียนอีกครั้ง และจบหลักสูตรมัธยมศึกษาตอนต้นที่ โรงเรียนฐานปัญญา

4. 04

   การเรียนดนตรี

   เรียนหลักสูตร SMCC ที่ Music Plus Academy ครอบคลุม Aural Skills, Western Music Theory และ Jazz Guitar Performance พร้อมสอบ Trinity Rock & Pop Grade 8 ได้ Gold Medal และ Outstanding Award ในปี 2023

5. 05

   GED · วุฒิเทียบเท่ามัธยมศึกษาตอนปลาย

   เตรียมสอบกับ House of Griffin และสำเร็จ GED พร้อมได้รับ High School Equivalency Credential เมื่อวันที่ 27 มีนาคม 2026

6. 06

   มหาวิทยาลัยศิลปากร

   เริ่มศึกษาเมื่อวันที่ 2 กรกฎาคม 2026 ที่คณะดุริยางคศาสตร์ สาขา Jazz Performance · Jazz Guitar

เส้นทางการเรียนของฉันเติบโตมาพร้อมกับอีกสิ่งหนึ่งที่อยู่เคียงข้างมาตั้งแต่วัยเด็ก — กีตาร์

ฉันเริ่มเล่นกีตาร์ตั้งแต่อายุ 3 ขวบ และขึ้นแสดงบนเวทีครั้งแรกตอนอายุ 5 ขวบ

จากวันนั้น การเล่นดนตรีและการแสดงสดก็ค่อย ๆ กลายเป็นส่วนหนึ่งของชีวิต และพาฉันไปพบกับประสบการณ์ที่ไม่เคยคิดว่าจะเกิดขึ้นเร็วขนาดนั้น

จุดเปลี่ยนครั้งใหญ่ในวัย 13 ปี

เมื่ออายุประมาณ 13 ปี ฉันได้รับโอกาสสำคัญในการทำงานร่วมกับ Riverman Management จากประเทศอังกฤษ

สำหรับเด็กที่รักดนตรีอย่างฉัน นี่เป็นโอกาสที่น่าตื่นเต้นมาก เพราะฉันอยากรู้ว่าการทำงานกับทีมงานระดับสากลจริง ๆ เป็นอย่างไร

Riverman มีประสบการณ์ทำงานในวงการดนตรีระดับนานาชาติมาอย่างยาวนาน และมีความเกี่ยวข้องกับการบริหารจัดการ Placebo มาตั้งแต่ช่วงเริ่มต้นของวง

โอกาสครั้งนั้นทำให้เส้นทางการศึกษาของฉันเปลี่ยนไปด้วย ฉันย้ายจาก โรงเรียนหอวัง ไปเรียนที่ Wellington College International Bangkok เพื่อให้สามารถจัดการเรื่องการเรียนควบคู่ไปกับการทำงานด้านดนตรีได้เหมาะสมยิ่งขึ้น

ฉันดีใจกับโอกาสนี้มาก

แต่สำหรับครอบครัว การตัดสินใจไม่ง่ายขนาดนั้น เพราะตอนนั้นฉันมีอายุเพียง 13 ปี

Riverman มองถึงการทำงานร่วมกันในระยะยาวประมาณ 4 ปี ขณะที่ครอบครัวต้องการเห็นก่อนว่า ฉันจะสามารถปรับตัวกับการทำงานในระดับนี้ได้ดีเพียงใด และการทำงานร่วมกันระหว่างศิลปิน ครอบครัว และ Management จะเดินไปด้วยกันได้อย่างเหมาะสมหรือไม่

สุดท้ายครอบครัวจึงเลือกเริ่มต้นอย่างระมัดระวัง โดยทำ สัญญาระยะสั้น 2 ปี และใช้ช่วงแรกเป็นช่วงเรียนรู้ ก่อนตัดสินใจเกี่ยวกับเส้นทางระยะยาวอีกครั้ง

วันที่ 15 กันยายน 2566 ณ 28 Studio กรุงเทพกรีฑา 37 กรุงเทพฯ ฉันได้ร่วมลงนามสัญญาทำผลงานอัลบั้มกับ Riverman Management โดยมี David “Dave” McLean เป็นตัวแทนร่วมลงนาม นี่คือภาพจากวันสำคัญที่เปิดประตูสู่การทำงานและการเรียนรู้ในระดับนานาชาติของฉัน

คนที่มองเห็นบางอย่างในตัวฉัน

หนึ่งในบุคคลสำคัญของเรื่องราวช่วงนี้ที่ฉันอยากพูดถึงคือ David “Dave” McLean ผู้ร่วมก่อตั้ง Riverman

Dave และ Alex Weston เป็นผู้ก่อตั้ง Riverman และมีประสบการณ์ทำงานด้าน Artist Management ในวงการดนตรีระดับนานาชาติมาอย่างยาวนาน รวมถึงการทำงานกับ Placebo มาตั้งแต่ช่วงเริ่มต้นของวง

ในวันที่ฉันยังเป็นเด็กอายุเพียง 13 ปี Dave เป็นหนึ่งในคนที่มองเห็นศักยภาพบางอย่างในตัวฉัน

เขาไม่ได้มองเพียงสิ่งที่ฉันทำได้ในวันนั้น แต่เชื่อว่ายังมีอีกหลายอย่างที่สามารถพัฒนาและสร้างขึ้นได้ในอนาคต

ตลอดช่วงเวลาที่ทำงานร่วมกัน Dave และทีม Riverman ไม่ได้เพียงบริหารจัดการงาน แต่ยัง ลงทุนสร้างผลงาน สร้างกิจกรรม และเปิดโอกาสใหม่ ๆ ให้ฉันได้สัมผัสการทำงานในระดับสากล

ตั้งแต่การสร้างเพลง การทำ Music Video การประชาสัมพันธ์ การเดินทางไปทำงานในต่างประเทศ ไปจนถึงการเปิดโอกาสให้ฉันได้เรียนรู้จาก Producer, Engineer, ศิลปิน และทีมงานมืออาชีพ

สิ่งที่ฉันและครอบครัวรู้สึกขอบคุณเสมอ คือพวกเขาเข้าใจว่า เบื้องหลังคำว่า “ศิลปิน” ในเวลานั้น ฉันยังเป็นเด็กอายุเพียง 13 ปี ที่ยังต้องเรียน เติบโต และค้นหาเส้นทางของตัวเอง

Dave และทีม Riverman ให้การสนับสนุนและดูแลเราด้วยดีตลอดระยะเวลาที่ทำงานร่วมกัน

และแม้กระทั่งวันที่ฉันและครอบครัวตัดสินใจว่าจะกลับมาให้ความสำคัญกับการศึกษา เขาก็ยังคงแสดงความเป็นมืออาชีพ เคารพและให้อิสระกับการตัดสินใจของเราอย่างเต็มที่

นี่เป็นสิ่งหนึ่งที่ฉันและครอบครัวยังคงรู้สึกขอบคุณมาจนถึงวันนี้

หนึ่งปีที่ได้เรียนรู้คำว่า “ศิลปิน”

ช่วงเวลานั้นเปลี่ยนโลกของฉันไปมาก

ฉันไม่ได้เรียนรู้เพียงเรื่องการเล่นกีตาร์ แต่เริ่มเข้าใจว่า การเป็นศิลปินอาชีพจริง ๆ มีอะไรให้เรียนรู้อีกมากมาย

ระหว่างการทำงานกับ Riverman ฉันได้สร้างผลงานซิงเกิล 4 เพลง

• Hatemail
• 9 Volter
• Black Neon
• Ultraviolet

พร้อม Music Video และการทำงานด้านประชาสัมพันธ์ผลงาน

ฉันได้เดินทางไปทำงานและโปรโมตผลงานทั้งใน ประเทศอังกฤษและฝรั่งเศส

หนึ่งในความทรงจำที่สำคัญที่สุด คือการได้รับโอกาสขึ้นแสดงเป็นวงเปิดให้กับ Placebo ที่ O2 Shepherd's Bush Empire กรุงลอนดอน

สำหรับฉัน มันเป็นประสบการณ์ที่มีคุณค่ามาก โดยเฉพาะการได้เห็นและสัมผัสกระบวนการทำงานของทีมงานมืออาชีพในระดับนานาชาติด้วยตัวเอง

รางวัลวัฒนคุณาธร ประจำปี 2561

รางวัลวัฒนคุณาธร เป็นรางวัลของกระทรวงวัฒนธรรมที่มอบเพื่อยกย่องเด็กและเยาวชน บุคคล และองค์กรผู้ทำคุณประโยชน์และมีส่วนร่วมส่งเสริมงานด้านศาสนา ศิลปะ และวัฒนธรรม

ฉันได้รับรางวัลนี้ในปี พ.ศ. 2561 (ค.ศ. 2018) และเข้ารับมอบจากรัฐมนตรีว่าการกระทรวงวัฒนธรรม เมื่อวันที่ 3 ตุลาคม 2561 ณ หอประชุมใหญ่ ศูนย์วัฒนธรรมแห่งประเทศไทย ตอนนั้นฉันยังเป็นเด็กที่รักดนตรีมาก การได้รับเกียรติในครั้งนั้นจึงเป็นกำลังใจสำคัญ และทำให้ฉันภูมิใจที่ได้ใช้ดนตรีเป็นส่วนหนึ่งในการสร้างประโยชน์ให้กับสังคม

แล้ววันหนึ่ง...ฉันต้องเลือก

เมื่อมาถึงช่วงเวลาที่ต้องตัดสินใจว่า จะเดินหน้าต่อบนเส้นทางศิลปินอย่างเต็มตัว หรือกลับมาเติมเต็มความฝันอีกด้านหนึ่งของตัวเอง ฉันพบว่ามันเป็นหนึ่งในการตัดสินใจที่ยากที่สุด

เพราะอีกความฝันหนึ่งของฉันมาตลอดคือ

ฉันอยากเรียนดนตรีในมหาวิทยาลัย

ถ้าฉันเลือกทางนี้ ฉันรู้ดีว่าต้องพักการทำงานบางส่วนเอาไว้ก่อน และสิ่งที่รออยู่ข้างหน้าก็ไม่ได้ง่ายเลย

ฉันต้องเตรียมตัวและสอบ GED (General Educational Development) เพื่อใช้เป็นวุฒิเทียบเท่าระดับมัธยมศึกษาตอนปลายสำหรับการสมัครศึกษาต่อในระดับมหาวิทยาลัย

อีกหนึ่งบทเรียนสำคัญของฉันคือการฝึกเพลง “Hos Down” ของ Jason Richardson และ Luke Holland ซึ่งใช้เวลาเกือบหนึ่งปี กว่าฉันจะเล่นได้อย่างที่ตั้งใจ ประสบการณ์นี้มีส่วนสำคัญที่ทำให้ฉันตัดสินใจเรียนดนตรีแจ๊ส โดยมี Jason Richardson ซึ่งเป็นอีกหนึ่งไอดอลของฉันเป็นแรงบันดาลใจ เขามีอิทธิพลต่อชีวิตและเส้นทางดนตรีของฉันอย่างมาก

ในช่วงเวลาเดียวกัน ฉันยังต้องเริ่มปรับพื้นฐานจากโลกของ Rock ที่คุ้นเคยเข้าสู่ Jazz Guitar พร้อมเรียน Western Music Theory และ Aural Skills

ในช่วงเวลาเดียวกันนั้น ฉันก็เรียนเสริมเพื่อเตรียมองค์ความรู้สำหรับสอบ GED และรับงานอีเวนท์ควบคู่ไปด้วย สำหรับฉัน งานเหล่านี้เป็นโอกาสฝึกประสบการณ์บนเวทีจริงไปพร้อมกับการเรียนดนตรี

พ่อสอนฉันเสมอว่า การเล่นบนเวทีต่อหน้าผู้ชมที่ตั้งใจจองที่นั่งมาดูเรานั้นสำคัญมาก ไม่แพ้การเล่นดนตรีเปิดหมวก ซึ่งฉันเริ่มทำตั้งแต่อายุ 7 ขวบ ที่ตลาดนัดสวนจตุจักร

ปัจจุบันฉันได้แสดงประจำเดือนละครั้งที่ Dicey Reilly’s Irish Pub มานานกว่าหนึ่งปีแล้ว การได้เล่นร่วมกับพี่ ๆ และคุณลุงนักดนตรีที่ช่วยแบ็กอัป ทำให้ฉันซึมซับความเป็นมืออาชีพ ได้ฝึกทั้งการเล่น การร้อง และการแก้ปัญหาเฉพาะหน้าบนเวทีต่อหน้าผู้ชมที่คอยต้อนรับฉันทุกครั้ง ขอบคุณผู้บริหารในเครือไมเนอร์กรุ๊ปที่มอบโอกาสนี้ให้ฉันด้วยค่ะ

อีกเวทีสำคัญคือ Hard Rock Cafe Hua Hin ที่เปิดโอกาสให้นักเรียนอย่างฉันได้ขึ้นแสดงทุกเดือน ฉันไปเล่นที่นั่นตั้งแต่ช่วงร้านเปิดใหม่ ๆ ในเดือนมกราคม 2026 การได้กลับไปแสดงอย่างต่อเนื่องทำให้ฉันคุ้นเคยกับหัวหินมากขึ้น โดยเฉพาะแฟนเพลงชาวต่างชาติหลายคนที่มารอชมและส่งกำลังใจให้อย่างอบอุ่นทุกครั้ง

ประสบการณ์และกำลังใจเหล่านี้กำลังหล่อหลอมให้ฉันแข็งแกร่งขึ้น และช่วยให้ฉันได้เติบโตอยู่กับดนตรีอย่างที่หวัง—มีความสุขและสนุกไปกับมัน

ทั้งหมดนี้ต้องเกิดขึ้นภายในเวลาประมาณ หนึ่งปี หากฉันต้องการให้ทันสมัครและสอบเข้ามหาวิทยาลัยในปีการศึกษา 2569

มันจึงไม่ใช่เพียงการตัดสินใจว่า

“จะทำงาน หรือ จะเรียน”

แต่มันคือการตัดสินใจว่า ฉันต้องการเตรียมตัวเองอย่างไรสำหรับเส้นทางดนตรีในระยะยาว

ไม่ได้หยุด...แค่กลับมาเตรียมตัวให้พร้อมกว่าเดิม

หลายคนอาจสงสัยว่า หลังจากได้เริ่มต้นทำงานในระดับนานาชาติ มีผลงานเพลง เดินทางไปโปรโมตต่างประเทศ และได้สัมผัสเวทีใหญ่แล้ว

ทำไมฉันถึงเลือกกลับมาเรียน?

จริง ๆ แล้ว สำหรับฉันมันไม่เคยเป็นการ “หยุด”

ประสบการณ์ประมาณหนึ่งปีที่ได้ทำงานร่วมกับ Riverman รวมถึง Producer, Engineer ทีมงาน และศิลปินที่มีประสบการณ์ระดับโลก ทำให้ฉันได้เห็นโลกของการเป็นศิลปินอาชีพชัดขึ้นกว่าที่เคยเห็นจากหน้าเวที

และยิ่งได้เห็นมากเท่าไร ฉันก็ยิ่งรู้ว่า...

ถ้าฉันต้องการเดินบนเส้นทางนี้ไปอีกนาน ฉันยังมีอีกหลายอย่างที่ต้องเรียนรู้

การเล่นกีตาร์และการแสดงบนเวทีเป็นเพียงส่วนหนึ่งเท่านั้น

ดนตรียังมีทั้งทฤษฎี การฟัง การเรียบเรียง การสื่อสารกับนักดนตรีคนอื่น การทำงานใน Studio และความเข้าใจทางดนตรีอีกมากมายที่ฉันยังอยากพัฒนาให้ลึกกว่าเดิม

นั่นคือเหตุผลที่ฉันเลือกกลับมาเรียน

การตัดสินใจครั้งนั้นจึงไม่ใช่การเลือกระหว่าง

“เป็นศิลปิน” กับ “เป็นนักเรียน”

แต่มันคือการเลือกที่จะ

“กลับมาเป็นนักเรียน เพื่อเตรียมตัวให้พร้อมสำหรับการเป็นศิลปินในระยะยาว”

ฉันจึงไม่เคยมองว่าเส้นทางระดับนานาชาติของตัวเองจบลงแล้ว

มันเพียงพักอยู่ระหว่างทาง

และประสบการณ์ที่ Dave McLean และทีม Riverman มอบให้ กลับยิ่งทำให้ฉันรู้ว่าปลายทางที่อยากไปนั้นอยู่ตรงไหน และก่อนจะเดินกลับไปถึงตรงนั้น ฉันยังอยากเติมอะไรให้ตัวเองอีกบ้าง

การที่ฉันเลือกไม่เดินหน้าต่อกับสัญญาระยะยาวในช่วงนั้น จึง ไม่ใช่การจากกันเพราะความขัดแย้ง

แต่เป็นการปิดบทหนึ่งของชีวิตด้วยความเข้าใจและความเคารพซึ่งกันและกัน ก่อนที่จะเริ่มต้นบทใหม่

ฉันยังคงรู้สึกขอบคุณ Dave McLean และทีม Riverman Management สำหรับความเชื่อใจ การลงทุนสร้างผลงาน โอกาส ประสบการณ์ และพื้นที่ที่เปิดให้ฉันได้เติบโต

และนี่คือที่ที่ฉันอยู่ในวันนี้...

หลังจากช่วงเวลาของการเรียน การเตรียมตัว และการสอบหลายอย่างภายในเวลาที่ค่อนข้างจำกัด ในที่สุดฉันก็เดินมาถึงอีกหนึ่งเป้าหมายที่ตั้งใจไว้

ปัจจุบัน ฉันเป็นนักศึกษาชั้นปีที่ 1

คณะดุริยางคศาสตร์ มหาวิทยาลัยศิลปากร

สาขาดนตรีแจ๊ส · วิชาเอกกีตาร์แจ๊ส

ฉันยังเล่น Rock

ยังขึ้นเวที

ยังสร้างผลงาน

และยังมองออกไปไกลเหมือนเดิม

เพียงแต่วันนี้ ฉันกำลังเรียนรู้โลกของดนตรีให้กว้างและลึกกว่าเดิม

เป้าหมายหนึ่งที่ฉันวางไว้ คือพยายามเรียนระดับปริญญาตรีให้สำเร็จตามแผน ภายในอายุ 19 ปี

จะทำได้จริงหรือเปล่า ฉันเองก็ยังตอบไม่ได้ค่ะ

เพราะมันเป็นเพียงเป้าหมายหนึ่ง และระหว่างทางอาจมีเรื่องราวใหม่ ๆ เกิดขึ้นอีกมากมาย

แต่สิ่งหนึ่งที่ฉันรู้คือ...

ฉันอยากกลับไปเดินบนเส้นทางนั้นอีกครั้ง

พร้อมกับความรู้ ประสบการณ์ และความเข้าใจในดนตรีที่มากกว่าเดิม

The journey never stopped.
I’m just preparing for the next chapter.

ไว้รอดูกันต่อไปนะคะว่า เรื่องราวบทต่อไปของฉันจะสนุกแค่ไหน :)

PETCH PettyRock

Silpakorn University · 1st Year Jazz Performance · Jazz Guitar